De beursgang van Anthropic: visies ter waarde van triljoenen
Anthropic zou onmiddellijk tot de meest waardevolle bedrijven in de VS kunnen behoren. Maar hoe bepaal je de waarde van een bedrijf waarvan de economische toekomst zo moeilijk te voorspellen is, vraagt Philipp Immenkötter van het Flossbach von Storch Research Institute zich af.
De euforie op de kapitaalmarkten rond kunstmatige intelligentie (AI) vertoont duidelijke tekenen van verzwakking. Terwijl beleggers in het voorjaar nog vol vertrouwen inzetten op stijgende koersen van AI-aandelen, laten de recente koersdalingen zien hoe snel het sentiment kan omslaan.
Tegen deze gespannen marktachtergrond lanceert Anthropic, het bedrijf achter de Claude-familie van AI-modellen, nu zijn beursgang (IPO). Ondanks de recente turbulentie zou Anthropic onmiddellijk tot de tien meest waardevolle beursgenoteerde bedrijven in de VS kunnen behoren en zo snel zijn weg vinden naar vele beleggingsportefeuilles. Maar hoe kan een dergelijke waardering worden gerechtvaardigd als de economische toekomst van de technologie vrijwel onmogelijk te voorspellen is?
Voor beleggers rijst de vraag of het de moeite waard is om in te schrijven op aandelen van Anthropic. Bij beursintroducties hopen veel beleggers dat de aandelen tegen de uitgifteprijs worden aangeboden, die lager ligt dan de koers waartegen ze vervolgens op de beurs worden verhandeld. Maar waarom zouden bedrijven hun aandelen onder de waarde verkopen, en welke rol spelen verwachtingen en visies bij het bepalen van de waarde van een aandeel zoals dat van Anthropic?
Niet iedereen heeft dezelfde belangen bij een beursgang
Allereerst is het belangrijk om te begrijpen dat bij een beursgang drie groepen belanghebbenden betrokken zijn. Aan de ene kant staat het bedrijf zelf – in dit geval Anthropic. Het belangrijkste doel daarvan is om aandelen tegen de hoogst mogelijke prijs te verkopen, om zo zoveel mogelijk kapitaal aan te trekken voor investeringen. Een beursgang biedt oprichters en bestaande investeerders doorgaans ook de kans om een deel van hun aandelen te gelde te maken, waardoor een hoge aandelenkoers voor hen eveneens van groot belang is.
Aan de andere kant staan de beleggers. Zij willen aandelen kopen tegen de laagst mogelijke prijs, in de hoop te profiteren van een stijging van de aandelenkoers op de eerste handelsdag. Het rendement dat wordt gegenereerd door het verschil tussen de beursintroductieprijs en de slotkoers op de eerste handelsdag staat bekend als ‘underpricing’.
De derde groep belanghebbenden bestaat uit de investeringsbanken. Zij verkopen de aandelen namens het bedrijf aan hun klanten. Daarbij moeten zij bij het vaststellen van de uitgifteprijs van de aandelen een evenwicht vinden tussen de belangen van de andere twee groepen. Hoe lager de uitgifteprijs, hoe groter het potentieel voor underpricing vanuit het perspectief van de beleggers. Dit stimuleert de vraag en versterkt de relatie tussen beleggers en de investeringsbank. Tegelijkertijd loopt het bedrijf inkomsten mis – een fenomeen dat ook wel “money left on the table” wordt genoemd.
Hoe hoger de uitgifteprijs, hoe meer kapitaal het bedrijf ophaalt. Tegelijkertijd neemt de belangstelling van beleggers echter af naarmate de aandelenkoers stijgt, waardoor de kans op underpricing afneemt. Aangezien een beursgang risico’s met zich meebrengt, rijst de vraag hoeveel beleggers de kans zouden grijpen als ze geen winst konden verwachten uit underpricing. Beleggers hebben een stimulans nodig om kapitaal uit bestaande beleggingen terug te trekken en dit in plaats daarvan aan Anthropic toe te wijzen. Zonder een dergelijke stimulans is er geen garantie dat het bedrijf erin zal slagen zijn aandelen succesvol te plaatsen. Een zekere mate van onderprijzing komt daarom zowel het bedrijf als de beleggers ten goede.
Voor investeringsbanken is de uitdaging dan ook om zoveel mogelijk beleggers aan te trekken zonder het bedrijf dat hen de opdracht heeft gegeven de aandelen te verkopen, te mijden.
Wat zou de prijs moeten zijn voor een aandeel in een bedrijf als Anthropic?
Om deze vraag te beantwoorden, moeten we onderscheid maken tussen drie soorten prijzen. De uitgifteprijs wordt vastgesteld door de investeringsbank in overleg met het bedrijf. Voor SpaceX bedroeg deze bijvoorbeeld 135 USD; Anthropic mikt op 70 tot 78 USD per aandeel.
Daarnaast is er de marktprijs, die uitsluitend tot stand komt door de handel op de beurs. SpaceX begon bijvoorbeeld in juni te noteren op 150 USD en sloot de eerste handelsdag af op 161 USD. De onderwaardering aan het einde van de eerste handelsdag bedroeg dus 26 USD, ofwel ongeveer 19 procent. Met 555,5 miljoen uitgegeven aandelen bedroeg het “gemiste rendement” daarmee ongeveer 14,4 miljard USD.
Ten derde is er de zogenaamde intrinsieke waarde van een aandeel, ook wel de reële waarde genoemd. De intrinsieke waarde is bedoeld om overeen te komen met de economische waarde van de onderneming of het aandeel. Als de intrinsieke waarde hoger is dan de uitgifteprijs, ontstaat er een kans op onderwaardering en daarmee een stimulans voor beleggers om te kopen. Als de intrinsieke waarde echter onder de uitgifteprijs ligt, neemt het vooruitzicht op onderwaardering vanuit het perspectief van de belegger af, mocht de markt deze inschatting delen.
Alle drie de groepen belanghebbenden moeten daarom op de een of andere manier rekening houden met de intrinsieke waarde van het aandeel.
Bij beursintroducties stoten de bekende waarderingsmethoden op hun grenzen
Het bepalen van de intrinsieke waarde van een bedrijf is bijzonder moeilijk in het kader van een beursgang. Er is immers vaak minder betrouwbare informatie beschikbaar over bedrijven die voorheen in particuliere handen waren dan over bedrijven die al aan de beurs genoteerd staan. In het geval van Anthropic speelt nog een extra factor mee: hoewel de toekomst van AI veelbelovend lijkt, is het toekomstige ontwikkelingstraject nauwelijks te voorspellen.
Hoewel de intrinsieke waarde van een aandeel voor sommige beleggers misschien meer op een onderbuikgevoel lijkt, proberen professionele beleggers deze systematisch te bepalen. In dit opzicht verloopt het vaststellen van de intrinsieke waarde in het kader van een beursgang op vergelijkbare wijze als bij bedrijven die al aan de beurs genoteerd staan.
In principe kan de waarde van een bedrijf worden bepaald als de contante waarde van de toekomstige kasstromen. Hiervoor moeten aannames worden gedaan over de toekomstige ontwikkeling van omzet en kosten. Daartoe stellen aandelenanalisten scenario’s op die zij tegen elkaar afwegen om een beeld te krijgen van de economische toekomst van het bedrijf. In het geval van Anthropic zullen de mogelijke scenario’s waarschijnlijk zo sterk uiteenlopen dat het vrijwel onmogelijk is om daaruit een betrouwbare ondernemingswaarde af te leiden. Zelfs terugkijken naar de omzetgroei uit het verleden, die meer dan 1.000 procent bedroeg, biedt weinig houvast. Het is onmogelijk te voorspellen hoe deze groei zich zal voortzetten of hoe de kostenstructuur zich zal ontwikkelen.
Een alternatief is waardering aan de hand van multiples. Hierbij wordt gebruikgemaakt van de financiële kengetallen van vergelijkbare beursgenoteerde bedrijven, zoals de koers-winstverhouding. Maar zelfs deze benadering levert in het geval van Anthropic problemen op. Het bedrijf lijdt, net als OpenAI – dat als vergelijkbaar bedrijf wordt gebruikt – verlies, en andere geschikte vergelijkbare bedrijven zijn schaars. Bij bedrijven als Meta of Alphabet daarentegen vormt AI slechts een deel van hun activiteiten.
Dit betekent dat kwalitatieve factoren aan belang winnen. Naast het bedrijfsmodel, concurrentievoordelen en de kwaliteit van het management spelen verwachtingen ten aanzien van de toekomstige ontwikkeling van de technologie een bijzonder belangrijke rol voor AI-bedrijven.
Dergelijke verwachtingen worden vaak gevormd door narratieven. Deze beschrijven mogelijke ontwikkelingspaden en kunnen helpen bij het beoordelen van de toekomstige marktvooruitzichten van een bedrijf. Voor AI-bedrijven reiken deze narratieven echter veel verder dan het traditionele bedrijfsmodel. De focus ligt steeds meer op de vraag hoe AI de economie en de samenleving zal transformeren.
Tijdens de beursgang van SpaceX benadrukte Elon Musk onder andere de visie om Mars te koloniseren. De CEO van Anthropic, Dario Amodei, wijst daarentegen op de mogelijkheid dat mensen voor het eerst in staat zouden kunnen zijn om zelf intelligentie te creëren, terwijl hij tegelijkertijd waarschuwt voor de existentiële risico’s die deze technologie met zich meebrengt.
Het is vrijwel onmogelijk om objectief vast te stellen hoeveel dergelijke visies vandaag de dag waard zijn. Juist daarin schuilt de bijzondere uitdaging bij het waarderen van Anthropic.
Wat anderen ervan vinden, is van cruciaal belang
Waarderingen zijn altijd gebaseerd op aannames over de toekomst en zijn daarom inherent subjectief. Hoeveel moeite men er ook in steekt of welke benaderingen men ook hanteert om de intrinsieke waarde van Anthropic te bepalen, het wordt al snel duidelijk dat de waardering van AI-aandelen gepaard gaat met veel hoop en verbeeldingskracht.
Beleggers die geïnteresseerd zijn in stabiele prestaties op de lange termijn hechten doorgaans veel belang aan financiële kengetallen, trackrecords en solide verhalen. Bij Anthropic is dit echter slechts in zeer beperkte mate mogelijk. Het is dan ook niet verrassend dat investeringsbanken bij de beursintroducties van SpaceX en Anthropic meer dan gewoonlijk vertrouwen op distributie via banken met retailafdelingen om de aandelen onder te brengen bij particuliere beleggers, die zich minder druk maken om waardering en economische vooruitzichten.
Maar welke strategie moeten beleggers hanteren voor de beursgang van Anthropic? John Maynard Keynes beschreef zo’n strategie zo’n 90 jaar geleden. Het doel is niet om tot de beste inschatting te komen, noch om te anticiperen op de gemiddelde verwachtingen van marktdeelnemers. Het gaat er veeleer om te anticiperen op wat marktdeelnemers denken dat andere marktdeelnemers verwachten.Als we deze gedachtegang tot zijn logische conclusie doorvoeren, rijzen onvermijdelijk twee vragen: bevindt de AI-sector zich in een waarderingszeepbel, en kunnen we verwachten dat deze zeepbel verder zal leeglopen? De marktvolatiliteit suggereert dat de euforie onder beleggers aanzienlijk is afgenomen. Uiteindelijk zal het ervan afhangen hoe beleggers denken dat de markt deze vragen zal beantwoorden, of en hoe zij kunnen profiteren van de beursgang van Anthropic.
Serge Vanbockryck